അപ്പുപ്പന്റെ ചാരു കസേര - എന്റെയും

എന്റെ കുട്ടിക്കാലത്ത് നടന്ന ഒരു സംഭവമാണിത്. 

കോട്ടയം പോലുള്ള നാട്ടിന്‍ പുറങ്ങളില്‍ വളര്‍ന്നിട്ടുള്ള താങ്കളില്‍ പലരും ചാര് കസേരകള്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ടാവുമല്ലോ.  നാല് പട്ടിക കഷ്ണങ്ങള്‍ വീതമുള്ള രണ്ട് കൊച്ചു കട്ടിളകള്‍  കൂട്ടി യോജിപ്പിച്ച് അതില്‍ ഒരു കാന്‍വാസ് തുണി തലങ്ങനെ ഇടും.  കാലു നീട്ടി ഇരിക്കുവനായി അടിയിലെ പട്ടിക ക്കൂട്ടില്‍ നിന്നും നീണ്ട രണ്ടു മിനുക്കിയ പട്ടിക കഷ്ണങ്ങള്‍ മുമ്പോട്ട്‌  നീട്ടി പിടിപ്പിച്ചിരിക്കും.  ഈ കാന്‍വാസ്  തുണി ബാലന്സ് ചെയ്യുന്നത് മുകളിലും താഴെയും ഉള്ള രണ്ടു റൂള്‍ തടികള്‍ ആണ്.  അതാണെ ഇതിന്റെ ഒരു ഗുട്ടന്‍സ് ... മറ്റാരോടും പറയണ്ട  

ഇതില്‍ കിടന്നുറങ്ങാനും മയങ്ങാനും ഒക്കെ നല്ല സുഖം ആണ്. ഇതൊക്കെ അപ്പുപ്പന്മാരുടെ ഒരു സ്വകാര്യ സ്വത്താണ്, പിള്ളാര്‍ അടുത്ത് വന്നാല്‍ ഓടിച്ചുവിടും (ഇപ്പോഴത്തെ പിള്ളേരുടെ മൊബൈല്‍ പവര്‍ പോലെ പണ്ടത്തെ അപ്പുപ്പന്മാരോക്കെ  പവര്‍ കാട്ടിയിരുന്നത് വീട്ടില്‍ സ്വന്തമായി ഉള്ള ചാരുകസേരയും മുറുക്കാന്‍ പെട്ടിയും മുറുക്കി തുപ്പാന്‍ ഉള്ള കോളാമ്പിയും കാതിലെ കല്ല്‌ വെച്ച കടുക്കനും ആണ് - അതൊക്കെ immovable Assets ആണ് കേട്ടോ).   

അങ്ങനെ ചുരുക്കി പറഞ്ഞാല്‍ എന്റെ അപ്പുപ്പനും സ്വന്തമായി ഈ വക immovable assets എല്ലാം ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്തായാലും ഞങളുടെ അപ്പുപ്പന്‍ പണ്ട് മുതലേ ഒരു സോഷിയല്‍ വാദി ആയിരുന്നതിനാല്‍ ഞങ്ങള്‍ പിള്ളേര്‍ക്കും അതില്‍ കിടപ്പാടം അനുവദിച്ചിരുന്നു. ഇവിടെ എന്റെ അപ്പുപ്പന്റെ ഒരു ഒരു നേരുങ്ങിയ അല്ലെങ്കില്‍ അടുത്ത ഒരു സ്നേഹിതന്‍ അപ്പുപ്പന്‍ (close and best friend) തന്നെ അപ്പുപ്പന് പോട്ടിയായി (compete) വരും . അദ്ദേഹം ഞങ്ങളുടെ നാടിലെ ദേവി ക്ഷേത്രത്തിലെ വെളിച്ചപ്പാടും എന്റെ അപ്പുപ്പന്റെ ഉറ്റ സ്നേഹിതരില്‍ ഒരാളും ആയിരുന്നു. പുള്ളി ഞങ്ങളുടെ വീട്ടില്‍ അപ്പുപ്പനെ കാണാനും പിന്നെ അവരുടെ ചീട്ടുകളി സംഘത്തില്‍ ഒരു കൈ കൊടുക്കാനും ഒക്കെ വരാറുണ്ടായിരുന്നു.  വന്നാല്‍  ഉടനെ ആ ചാരുകസേരയിലേക്ക് ഒരു dive ആണ്. അതൊരു dive അല്ല ഒരൊന്നര രണ്ടു dive ആണ്.   ആ പാവം ചാരുകസേരക്ക്‌ ജീവന്‍ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്ങില്‍ അത് ജീവനും കൊണ്ട് ഓടി ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടേനെ. 

എന്റെ അപ്പുപ്പന് ആ dive അത്ര  ഇഷ്ടം ഇല്ലായിരുന്നു കാരണം ആ പാവം കസേരക്കും വയസ്സായിട്ടില്ലേ അതിനെന്തിന്കിലും പറ്റിയാലോ എന്നത് ആണ് കേട്ടോ.  പക്ഷെ അദ്ദേഹം ഒന്നും പറയാറില്ല കാരണം കൂട്ടുകാരല്ലേ. പക്ഷെ മറ്റേ അപ്പുപ്പന്‍ വന്നാല്‍ പിന്നെ അപ്പുപ്പന്റെ ചാരുകസേര, മുറുക്കാന്‍ പെട്ടി, മുറുക്കാന്‍ കോളാമ്പി എല്ലാം അദ്ദേഹം കയ്യടക്കും. ഭാഗ്യത്തിന് അപ്പുപ്പന്റെ കടുക്കനില്‍ മാത്രം കൈ വെച്ചിട്ടില്ലെന്നു തോന്നുന്നു.

അപ്പുപ്പന്റെ മുറിയുടെ വെളിയില്‍ ഒരു വലിയ പുളിമരം ഉണ്ടായിരുന്നു. അതില്‍ പുളി ഉണ്ടായതായി എനിക്ക് ഓര്‍മ്മയില്ല പക്ഷെ അതിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാനായി ഞാന്‍ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് കല്ലും തടിയും ഒക്കെ എടുത്തു എറിയുമായിരുന്നു.  സത്യം പറഞ്ഞാല്‍ എന്റെ ഒരേ ഒരു വിനോദം അത് മാത്രം ആയിരുന്നു. മിക്കവാറും ഉപയോഗിക്കുന്ന ആയുധം  ചാരുകസേരയുടെ പാവം റൂള്‍ തടികള്‍ ആയിരുന്നു.  അപ്പുപ്പന്‍ വഴക്ക് പറയാതിരിക്കാന്‍ എന്റെ കലാപരിപാടി ഉച്ചകഴിഞ്ഞ് അപ്പുപ്പന്‍ മയങ്ങാന്‍ കിടക്കുമ്പോഴോ ഒക്കെ ആണ്.  അപ്പുപ്പന്‍ അറിയാതിരിക്കാന്‍ റൂള്‍ തടികള്‍ എടുത്തിട്ട് ആ തുണി നന്നായി വലിച്ചു ഇടും, എന്തായാലും ആ സമയത്ത് അപ്പുപ്പന്‍ കസേരയില്‍ കിടക്കില്ല എന്നെനിക്കറിയാം  അദ്ദേഹത്തിന്റെ മയക്കം തീരുന്നതിനു മുമ്പ് തന്നെ കമ്പുകള്‍ തിരികെ വെച്ച് ഞാന്‍ സ്ഥലം വിടും.

അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം ഞാന്‍ എന്റെ കലാ പരിപാടികള്‍ക്കായി തടികള്‍ രണ്ടും എടുത്തു ഞാന്‍ എന്റെ പുളി ഏറു  നടത്തി രസിക്കുകയായിരുന്നു, അകലെ നിന്ന് വെളിച്ചപ്പാട് അപ്പുപ്പന്‍ ഓടി വരുന്നത് കണ്ടു എന്നെ ശ്രദ്ധിക്കാതെ അദ്ദേഹം ഓടി അകതോട്ടു കയറി മുറുക്കാന്‍ പെട്ടിയും എടുത്തു, എന്റെ അപ്പുപ്പനെ "പിള്ളേച്ചന്‍ എണീക്ക്" എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് സ്ഥിരം നടത്തുന്ന dive ചെയ്തു.

എനിക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാന്‍ സമയം കിട്ടിയില്ല പിന്നെ കേട്ട ശബ്ദങ്ങള്‍ ഏതാണ്ട് ഇങ്ങനാണ്  "ധപ്പോ ധപ്പോ ധിം (നടുവും തള്ളി വീണതാണ്) എന്റമ്മോ അയ്യോ അയ്യയ്യോ എന്റെ ഭഗവതീ എന്റെ നടു"".

ഭഗവതി വരുന്നോ എന്ന് നോക്കാതെ ഞാന്‍ ഓടി അടുക്കളയില്‍ കയറി, അവിടുന്ന് എത്തി നോക്കി  അപ്പുപ്പന്‍ വന്നു വെളിച്ചപ്പാടപ്പുപ്പനെ പിടിച്ചു പൊക്കി പുറം ഒക്കെ തിരുമ്മി കൊടുത്തു. അപ്പുപ്പന്റെ കട്ടിലില്‍ കിടത്തി പ്രശ്നങ്ങള്‍ ഒന്നും ഉണ്ടായില്ല.  ഞാന്‍ തിരികെ ചെന്ന് റൂള്‍ തടി എടുത്തു അപ്പുപ്പന്റെ കയ്യില്‍ കൊണ്ട് കൊടുത്തു. അദ്ദേഹം എന്നെ വഴക്ക് പറഞ്ഞില്ല  

എന്തായാലും, അതില്‍ പിന്നെ,  അതില്‍പ്പിന്നെ വെളിച്ചപ്പാടപ്പുപ്പന്‍  ഒരാഴ്ചയോളം വീട്ടില്‍ വന്നില്ലായിരുന്നു പിന്നെ വരുമ്പോഴെല്ലാം വളരെ മര്യാദയോടെ ചാരുകസേരയുടെ അടുത്ത് പോലും പോകാതെ അപ്പുപ്പന്റെ കട്ടിലിലെ ഇരിക്കുമായിരുന്നുള്ളൂ.  ഒരു പക്ഷെ അദ്ദേഹം അതില്‍ പിന്നെ ചാരുകസേരയില്‍ ഇരുന്നിട്ടുണ്ടോ എന്ന് തന്നെ സംശയം  

വാല്‍ക്കഷണം : നമ്മുടെ ഇന്നത്തെ കാലത്തെ ഡോക്ടര്‍മാര്‍ അതിനു ലീനിംഗ് ചെയര്‍ സിന്‍ഡ്രോം എന്ന് പേരിടുമായിരുന്നു ഒരു പക്ഷെ.

>>> Leaning Chair Syndrome<<< Naughty kids ... Funny Kids.... >>> Easy chair of my Grand Father & Mine....

എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ശിഷ്യന്‍

എന്റെ കോളേജ് ജീവിതത്തിന്റെ  ഭാഗമായ ഒഴിവു സമയങ്ങളില്‍ (1996) ഞാന്‍ ഹൈ സ്കൂള്‍ കുട്ടികള്‍ക്ക് ട്യുഷന്‍ എടുക്കുമായിരുന്നു. കുറെ ബുദ്ധിമാന്മാരും ബുദ്ധിമതികളും എന്റെ ശിഷ്യ ഗണങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിലുണ്ട്.

കുറച്ചു അബദ്ധങ്ങളും സുബദ്ധങ്ങളും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട് എന്റെ ഭാഗത്തു നിന്നും കുട്ടികളുടെ ഭാഗത്ത്‌ നിന്നും (സത്യം പറയണമല്ലോ).

എന്തായാലും എന്റെ അബദ്ധങ്ങള്‍ പിന്നെ ഒരിക്കല്‍ പറയാം.. 

എന്റെ ഒരു 8-)o ക്ലാസ്സ്‌ ശിഷ്യന്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു നല്ല പയ്യന്‍, നല്ല അനുസരണ ഉണ്ട്. ഒരു സാധു ജീവി - വഴക്കാളിയും അല്ല.  നല്ല കുടുംബം നല്ല മാതാ പിതാക്കള്‍. - അവര്‍ക്ക് പയ്യന്‍ നന്നായി പഠിച്ചാല്‍ മാത്രം മതി.

നമ്മുടെ കേരളത്തിലെ പല കുട്ടികളെയും പോലെ ഇംഗ്ലീഷ് അവനും ഒരു ബാലികേറാ മല ആയിരുന്നു.

ആ മലയില്‍ ഉന്തിത്തള്ളി കയറ്റുന്ന പണിയായി എന്റേത്.  എന്തായാലും അവനു എന്നെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു (നമ്മുടെ സ്റ്റൈല്‍ അത്രക്കുണ്ടല്ലോ) എന്റെ "way of teaching" ക്ഷ ങ്ങ ച്ച ഞ്ഞ അങ്ങനെ ഒക്കെ പിടിച്ചു.

ആ ഓണം പരീക്ഷക്ക്‌ 100% മാര്‍ക്ക്‌ കൂടുതല്‍ വാങ്ങി 20 / 50 മാര്‍ക്ക്‌  (കഴിഞ്ഞ ക്ലാസ്സ്‌ പരീക്ഷക്ക്‌ 10 ആയിരുന്നു എന്ന് അര്‍ഥം). ക്രിസ്തുമസ് പരീക്ഷക്ക്‌ ഹാഫ് സെഞ്ച്വറി അടിക്കണം എന്ന ലക്‌ഷ്യം ആയിരുന്നു ഉണ്ടായത് (25/50).

കൂടുതല്‍ തേച്ചാല്‍ (വെളുക്കാന്‍ തേച്ചത്) പാണ്ടായാലോ എന്നൊരു ആലോചന.

ഇടയ്ക്കു ആ കുട്ടിയുടെ അമ്മ പറഞ്ഞു  അവനു അല്പം ഇംഗ്ലീഷ് സംസാരിക്കാന്‍ പഠിപ്പിച്ചു കൊടുക്കണം അവന്‍ എങ്ങനെയെങ്ങിലും ഒന്ന് പാസ് ആയിക്കണ്ടാല്‍ മതി - ഇവന്റെ ചേട്ടനും ചേച്ചിയും 10 പാസ്‌ ആയില്ല.  (അത് കേട്ടെനിക്ക് ഒത്തിരി രോമാഞ്ചം ഉണ്ടായി - കാരണം ഒരു അപൂര്‍വ കുടുംബ ജീവിയാണല്ലോ എനിക്ക് ശിഷ്യനായത്  എന്ന് ഓര്‍ത്തു പോയി).

അന്ന് മുതല്‍ ഞാന്‍ ഒരു സുബ്ജെക്റ്റ് കൊടുക്കും അവന്‍ അതെ പറ്റി എഴുതും - അടുത്ത ദിവസം ഞാന്‍ അതിലെ തെറ്റുകള്‍ തിരുത്തി കൊടുക്കും.സ്കൂള്‍ മുതല്‍ എനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ട രണ്ടു വിഷയങ്ങള്‍ ആണ് പശുവും (cow) പിന്നെ അശോക മഹാരാജാവും (Emperor Ashoka).

അത് രണ്ടും അടുത്തടുത്ത ദിവസങ്ങളിലായി കൊടുത്തു  അവന്‍ എഴുതി എന്നെ അടുത്ത ദിവസം കാണിച്ചു, കുറച്ചു തെറ്റുകള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു (vocabulary) അല്പം മോശം ആണ്.

അന്ന് ഞാന്‍ അവനോടു പറഞ്ഞു.  രണ്ടു ദിവസം കഴിയുമ്പോള്‍ നിന്റെ നാട്ടിലെ ചേട്ടന്‍മാരോക്കെ വരുന്നില്ലേ.. അവരുടെ മുമ്പില്‍ ഇതില്‍ ഏതെങ്കിലും ഒന്ന് കാണാതെ പറഞ്ഞു കേള്‍പ്പിക്കണം (കാരണം പയ്യന്റെ English success story അങ്ങ് കോട്ടയം വരെ ചെന്നി രിക്കുന്നു).

അന്ന് ബുധനാഴ്ച ആയിരുന്നു. അവന്റെ നാട്ടിലെ ചേട്ടന്മാരും ചേച്ചിമാരും പിന്നെ മറ്റു ചില വയസ്സായവരും ഉലപ്പെടെ 10 പേരുണ്ടായിരുന്നു.

ഞാന്‍ എല്ലാരെയും പരിചയപ്പെട്ടു നല്ല ആള്‍ക്കാര്‍ - നല്ല സ്നേഹമായിത്തന്നെ പെരുമാറി - അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും.

ഞാനും എന്റെ ശിഷ്യനും മോഹന്‍ലാല്‍ ഫാനുകളും മറ്റുള്ളവരെല്ലാം മമ്മൂട്ടി ഫാനുകളും എ സി കളും ആയിരുന്നതിനാല്‍ കുറെ ചൂട് വാക്കേറ്റങ്ങളും നടന്നു. ചൂട് ചായ ചൂട്പരിപ്പുവട അങ്ങനെ എന്റെ ശിഷ്യന്റെ അമ്മ കൊണ്ട് തന്നതെല്ലാം ആ ചൂടിനിടയില്‍ നന്നായി കടന്നു പോയി (അകത്തേക്ക്).

അവസാനം ഞാന്‍ എഴുനേറ്റു നിന്ന് പറഞ്ഞു. "എന്റെ മഹാനായ ശിഷ്യന്‍ ഇപ്പോള്‍ രാജാ അശോകനെ പറ്റി നിങ്ങളോട് 5 വരികള്‍ സംസാരിക്കും" എന്ന്.

അല്പം വിറയലോടെ ആണെങ്കിലും അവന്‍ തുടങ്ങി എല്ലാവരും ഓരോ സെന്റെന്‍സ് തീര്ന്നപ്പോഴും കൈതട്ടി പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

അവസാനം കൊണ്ടു ചെന്ന് കുടം ഉടച്ചു - "The Cow Dung of the King Kong was very vast".

പെട്ടെന്നൊരു നിശബ്ദത അവിടെ പൊട്ടി വീണു.  ഞങ്ങള്‍ എല്ലാവരും അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നോക്കി - ചിരിക്കണോ അതോ കൈ തട്ടണോ എന്ന് സംശയം. കാരണം അവന്‍ കൊച്ചു പയ്യന്‍ അല്ലെ?

ഞാന്‍ എണീറ്റ്‌ നിന്ന് ആദ്യം കൈ തട്ടി - മറ്റുള്ളവരും എന്നെ പിന്തുടര്‍ന്നു നന്നായി തന്നെ കൈ തട്ടി.

ഒട്ടും തന്നെ ഇംഗ്ലീഷ് പറയാതിരുന്ന പയ്യന്‍ ഇത്രയും പറഞ്ഞതും -- നാണം കുണുങ്ങി ആയിരുന്ന പയ്യന്‍ (പെണ്‍കുട്ടികള്‍ പോലും ഇവനെക്കാള്‍ ധൈര്യശാലികള്‍ ആയിരുന്നു) ഇത്രയും guts കാണിച്ചല്ലോ എന്നുള്ളതും ആയിരുന്നു ഞങ്ങള്‍ എല്ലാവരും കരുതിയത്‌.

എല്ലാവരും പോയി അവനു കൈ കൊടുത്തു - കെട്ടി പിടി ച്ചു.

അടുത്ത ദിവസം ക്ലാസ്സിനിടയില്‍ അവനു ഞാന്‍ ആ തെറ്റ് കാണിച്ചു കൊടുത്തു, എന്താണ് കാരണം എന്നും ചോദിച്ചു

Cow Essay -ില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന Cow Dung -ഉം Ashoka Essay -ഇല്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന Kingdom -ഉം അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും മാറിപ്പോയി.

പിന്നെ Emperor Ashoka അവനു ഉച്ചരിക്കാന്‍ പ്രയാസം കുറച്ചു കൂടി ഒരു നല്ല വാക് തപ്പി എടുത്തു പ്രയോഗിച്ചതാണ് King Kong എന്ന്.

എന്തായാലും വെള്ളിയാഴ്ച ഞങ്ങള്‍ ഒരു സെഷന്‍ കൂടി വെച്ചു.  അന്ന് അവന്‍ രണ്ടു essay കളും തെറ്റില്ലാതെ പറഞ്ഞു കേള്‍പ്പിച്ചു - എല്ലാരുടെയും കയ്യടി വാങ്ങി.

എന്തായാലും അതില്‍ പിന്നെ കക്ഷി നല്ല സീരിയസ് ആയി തന്നെ പഠിച്ചു.  അടുത്ത വര്ഷം ഞാന്‍ വേറെ സ്ഥലത്ത് ജോലി കിട്ടി പോയതിനാല്‍ ഞങ്ങളുടെ ക്ലാസുകള്‍ നിര്‍ത്തേണ്ടി വന്നു.

എന്തായാലും പത്താം ക്ലാസ്സ്‌ നന്നായിത്തന്നെ പഠിച്ചു പാസ്‌ ആയ അവന്‍ ഇപ്പോള്‍ കേരളത്തിനു  എവിടെയോ ജോലി ചെയ്യുന്നുണ്ട് - ഞാന്‍ കണ്ടിട്ട് ഒത്തിരി വര്‍ഷങ്ങള്‍ ആയി.

ദൂരെ ഇരുന്നു കൊണ്ട് എന്റെ ആ പ്രിയ ശിഷ്യന് ഞാന്‍ എല്ലാ മംഗളങ്ങളും നേരുന്നു.

പക്ഷെ ഒന്നറിയാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നു എന്റെ approach ശരി ആയിരുന്നോ?

>>> Tution Stories <<< My Dear Student<<<

ചുമ്മാതെ എഴുതിയതാണേ -- ക്ഷമിക്കുക

വന്നു പോയ്‌ ദീപാവലി പണ്ടേ വന്നുപോയ്‌ വിഷുവതും  മാവേലിമന്നനും

പാഠശാലകള്‍ വീണ്ടും തുറന്നപ്പോള്‍ കുട്ടികള്‍ക്കാനന്ദം ഉണ്ടാവുമോ?

ഇനിവരാനുള്ളതൊ ക്രിസ്തുമസ് രാവുകള്‍ മഞ്ഞണിഞ്ഞെത്തുന്ന അവധി ക്കാലം

ദേ വന്നു പത്തുനാള്‍ ദാ പോയി അവധികള്‍ കണ്‍ തുറക്കും മുംപേ പോയ്‌ മറയും

>>> Holidays <<< Memories,,,,

ഒരു ഓണക്കാല ഊഞ്ഞാല്‍ ആട്ടം

ഇത് പണ്ട് എന്റെ  കുട്ടിക്കാലത്ത്  നടന്ന ഒരു സംഭവം  ആണ്.

പണ്ടൊക്കെ എന്നും വൈകിട്ടു അഞ്ചു മണി കഴിഞ്ഞാല്‍ ഞങ്ങളുടെ വീട്ടു മുറ്റത്ത് ആ നാട്ടിലെ എല്ലാ പിള്ളാരും വന്നു കൂടും.

കാരണം എന്തു  കുസൃതി കാട്ടിയാലും എന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും അവരെ ഒന്നും വഴക്ക് പറയില്ല.

അവരുടെ ഒക്കെ വീട്ടില്‍ അടി ഏതിലെ വരും എന്ന് നോക്കിക്കൊണ്ടാല്‍ മതി (എന്നാണ് അവരുടെ പക്ഷം).

നമുക്ക് സംഭവത്തിലേക്ക് വരാം

ഓണത്തിന് ഞങ്ങളുടെ പറമ്പില്‍ രണ്ടു ഊഞ്ഞാലുകള്‍ കെട്ടും വലിയ ഒരെണ്ണം വലിയ പിള്ളാര്‍ക്കും ചെറിയ ഊഞ്ഞാല്‍ ചെറിയ ഞങ്ങള്‍ക്കും സ്ത്രീകള്‍ക്കും.

എങ്ങനെ പോയാലും ഇരുപതു കുട്ടികളില്‍ കൂടുതല്‍ ഉണ്ടാവും. വലിയവര്‍ നാലഞ്ച് പേരുണ്ടാവും പക്ഷെ ഞങ്ങളുടെ കുട്ടി ഊഞ്ഞാലിന്റെ മുമ്പില്‍ വലിയ കൂട്ടവും.  സ്വന്തം ഊഞ്ഞാല്‍ എന്നുള്ള പരിഗണന ഒന്നും നോക്കേണ്ട അച്ഛനും അമ്മയും പോലും ഞങ്ങളെക്കാള്‍ മറ്റു കുട്ടികള്‍ക്കാണ് ആടാന്‍ കൊടുക്കുക. അവരില്‍ പലര്‍ക്കും വീടുകളില്‍ ഊഞ്ഞാല്‍ കെട്ടാന്‍ ഉള്ള ചുറ്റുപാട് ഉണ്ടാവില.

പക്ഷെ എന്റെ പെങ്ങള്‍ ഇടിച്ചു കയറി ആടും. ഞാന്‍ പലപ്പോഴും നോക്കി നില്പേ ഉണ്ടാവൂ. എന്റെ ഊഞ്ഞാലാട്ടം പലപ്പോഴും തഥൈവ.

അപ്പോള്‍ സ്ഥലത്തെ രണ്ടു വലിയ ചേട്ടന്‍മാര്‍ ഉണ്ട് - സുരേഷും സാബുവും പലപ്പോഴും അവരുടെ മത്സരങ്ങള്‍ ഞങ്ങള്‍ കാണേണ്ടി വരും. അതില്‍ സുരേഷ് കാണാന്‍ നല്ല സുന്ദരനും സാബു അല്പം കറുത്തിട്ടുമാണ്.

സുരേഷ് ഉച്ച സമയത്തൊക്കെ ആടാന്‍ വരും (കാരണം അപ്പോള്‍ കുറച്ചു ചേച്ചിമാരൊക്കെ കാണും.

പുള്ളി ഒരു കാവി മുണ്ടും നല്ല ഉടുപ്പും ഒക്കെ ഇട്ടു കുട്ടികുറ പൌഡര്‍ ഇട്ടു സുന്ദരനായിട്ട് വന്നു ഊഞ്ഞാല്‍ ആടും.

പക്ഷെ ഒന്ന് ഞങ്ങള്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു  പുള്ളി ഊഞ്ഞാലില്‍ ഇരിക്കുമ്പോഴും കുതിച്ചു ആടുംപോഴും മുണ്ട് മടക്കി കുത്തി നിക്കില്ല വളരെ വിനയ പൂര്‍വ്വം മുണ്ട് മടക്കി കുത്ത് അഴിച്ചേ നിക്കൂ

മറ്റുള്ളവര്‍ ഒക്കെ മുണ്ട് മടക്കി കുത്തി കുതിച്ചു മുകളില്‍ പോയി വരും.

അന്ന്  കടിക്കല്‍ മത്സരം വച്ചു ആരോ കുട്ടികള്‍ മരത്തിനു മുകളില്‍ കയറി പപ്പടം കെട്ടിത്തൂക്കി.  കുതിച്ചു പോയി അതില്‍ കടിക്കണം.. അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നവര്‍ വിജയിക്കും. കുറെ പേര്‍ കുതിച്ചു നോക്കി എങ്കിലും നടന്നില്ല എന്തായാലും ഞാനും ഒന്ന് നോക്കിക്കളയാം എന്ന് കരുതി - ഭാഗ്യത്തിന് അച്ഛനും അമ്മയും ഉണ്ടാ യിരുന്നില്ല.

ഞാന്‍ ഊഞ്ഞാലില്‍ കയറി കുതിച്ചു നോക്കി -- പറ്റുന്നില്ല.

രണ്ടു പ്രാവശ്യം ആടിയപ്പോള്‍ ആരോ പുറകീന്ന് ഊഞ്ഞാലില്‍ പിടിച്ചു നിര്‍ത്തി എന്നെ താഴെ ഇറക്കി നോക്കിയപ്പോള്‍ സുരേഷ് "ഡാ ഇതില്‍ പിള്ളാര്‍ ആടരുതന്നല്ലേ രാധന്‍ ചേട്ടന്‍ (എന്റെ  അച്ഛന്‍) പറഞ്ഞത് നീ താഴെ ഇറങ്ങു "

ഞാന്‍ കെഞ്ചി നോക്കിയിട്ടും ഫലം  കണ്ടില്ല. ഒന്നും പറയാനും പറ്റില്ല - കാരണം അവരോടു വഴക്കുണ്ടാക്കാന്‍ പാടില്ല എന്ന് അച്ഛന്‍ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

ഒരു പണി കൊടുക്കണം എന്ന് മനസ്സില്‍ വിചാരിച്ചു കൊണ്ട് തന്നെ ഞാന്‍ പുറകോട്ടു മാറി നിന്നു.

പുള്ളി ഊഞ്ഞാലില്‍ കയറി നിന്നു കുതിച്ചു ആടുവാന്‍ തുടങ്ങി എല്ലാ സുന്ദരികളും സുന്ദരന്‍ മാരും അത് നോക്കിക്കൊണ്ട്‌ നിന്നു.

പുള്ളി മൂന്നാമത്തെ കുതിക്കല്‍ കുതിച്ചു പുറകോട്ടു വന്നപ്പോള്‍ മുണ്ട് ഒന്ന് ഉലഞ്ഞു പൊങ്ങി. അടുത്ത ആട്ടതിലും മുണ്ട് പുറകോട്ട് പൊങ്ങി.

ഇത് തന്നെ അവസരം എന്ന് കരുതി ഞാന്‍ ആരും ശ്രദ്ധിക്കാതെ പുറകോട്ടു നീങ്ങി.  

പുള്ളി ഏറെക്കുറെ നന്നായി കുതിച്ചു പപ്പടത്തിനടുത്തു ചെന്നു അടുത്ത കുതിപ്പിന് കടി നടക്കും -- അതിനു മുമ്പ് പണി കൊടുക്കാന്‍ ഞാന്‍ ഉറപ്പിച്ചു

അടുത്ത ആട്ടത്തിന് പുറകെ വന്നപ്പോള്‍ പിന്നോട്ട് പൊന്തിയ മുണ്ടിനടിയിലേക്ക് ഞാന്‍ പുറകില്‍ നിന്ന പേര മരത്തിന്റെ കമ്പ് ഉടക്കി വിട്ടു

മുണ്ട് പറിഞ്ഞു അതില്‍ ഉടക്കി .. ഉയര്‍ന്നു പോയ ഊഞ്ഞാലില്‍ നിന്ന താഴെ നിന്നവര്‍ എല്ലാം സാക്ഷാത്കാരം അടഞ്ഞു (എന്നു പറഞ്ഞാല്‍ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു).

കാരണം എന്തിനാണ് പുള്ളി മുണ്ട് മടക്കി കുത്താത്തത് എന്നുള്ള ഭൂലോക രഹസ്യം അന്ന് ചുരുളഴിഞ്ഞു.

വേറെ എന്ത് ചെയ്യാന്‍ ഊഞ്ഞാലില്‍ നിന്നും ചാടി ഇറങ്ങി പേരയില്‍ ഉടക്കിയ മുണ്ട് വലിച്ചെടുത്തു കൊണ്ട് പുള്ളി ഓടിയ വഴിയില്‍ പിന്നെ പുല്ലു ചെത്തേണ്ട ആവശ്യം  വന്നില്ല.


>>> Naughty Kids<<< Onam<<< Swing

ചോദ്യങ്ങള്‍ : ഉത്തരങ്ങള്‍

ചോദ്യങ്ങള്‍

ശോകം സത്യമാണെങ്കില്‍ സന്തോഷം എന്തിനാണ്?

കരച്ചില്‍ സത്യമാണെങ്കില്‍ ചിരി എന്തിനാണ്?

ഇരുട്ട് സത്യമാണെങ്കില്‍ വെളിച്ചം എന്തിനാണ്?

കണ്ണീര്‍ സത്യമാണെങ്കില്‍ പുഞ്ചിരി എന്തിനാണ്? 

അലച്ചില്‍ സത്യമാണെങ്കില്‍ വിശ്രമം എന്തിനാണ്?

വെറുപ്പ്‌ സത്യമാണെങ്കില്‍ സ്നേഹം എന്തിനാണ്?

മരണം സത്യമാണെങ്കില്‍ ജനനം എന്തിനാണ്?

ഉത്തരങ്ങള്‍

സന്തോഷം ഇല്ലതപ്പോഴേ ശോകം ഉണ്ടാകുന്നുള്ളൂ!

ചിരി ഇല്ലാതപ്പോഴേ കരച്ചില്‍ വരാറുള്ളൂ!

വെളിച്ചം ഇല്ലാതപ്പോഴേ ഇരുട്ട് പടരുന്നുള്ളൂ!

പുഞ്ചിരി ഉള്ളപ്പോഴും കണ്ണീര്‍ വരും (പക്ഷെ സന്തോഷക്കണ്ണീര്‍)!

അലച്ചില്‍ കഴിഞ്ഞുള്ള വിശ്രമം സുഖകരമാണ്.

സ്നേഹം ഉള്ളിടത് വെറുപ്പ്‌ ഉണ്ടാകാറില്ല!

ജനനം തുടക്കമോ മരണം ഒടുക്കമോ ഇല്ല - വെറും വിശ്രമ സ്ഥലങ്ങള്‍!


>>> Questions & Answers <<< My Answers & ideas..

നമുക്കും കിട്ടണം സിക്സ് പാക്

എന്ത് പറയാനാ സുഹൃത്തുക്കളെ എവിടെ നോക്കിയാലും മസിലുള്ള പയ്യന്മാര്‍, കൂടെ ജോലി ചെയ്യുന്നവരൊക്കെ ഫിറ്റ്‌ ആകണം ഫിറ്റ്‌ (മറ്റേ ഫിറ്റ്‌ അല്ല കേട്ടോ, എന്റെ ടീമിലെ പയ്യന്മാരൊക്കെ എന്നെ പോലെതന്നെ പരമ ഡീസന്റ് ആണേ - സത്യം സത്യം സത്യം - എന്റെ കാര്യം)  ആകണം എന്ന് ജപിച്ചുകൊണ്ട്‌ നടക്കുന്നു.  ഈ വര്ഷം ഈ ഫിറ്റ്‌ മന്ത്ര ഞങ്ങടെ HR ഏറ്റെടുത്ത് ഒരു ചെറിയ ജിം ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട്, കുറെ എക്സര്‍സൈസ് ഉപകരണങ്ങള്‍ കൊണ്ട് വന്നു വെച്ചിട്ടുണ്ട്, ആ വഴിയെ നടക്കാന്‍ വയ്യ, അത്ര കൂട്ടമാനവിടെ,  കൂടാതെ ഞങ്ങളുടെ കമ്പനി കോമ്പവുണ്ടിനുള്ളില്‍ ഒരു ബാറ്റ്മിന്ടന്‍ കോര്‍ട്ടും ഉണ്ടാക്കിത്തന്നു. 

ഞങ്ങടെ ടീമിലെ കുറെ പേര് ഡയിലി അവിടെ പോയി കളിക്കും, പക്ഷെ ഉള്ളത് പറയണമല്ലോ, ഒരു ഫേസ് ബുക്ക്‌ ജോക്ക് വന്നത് സത്യമാണ്, നമ്മള്‍ ആണുങ്ങള്‍ ഒരിക്കലും ആണുങ്ങളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാറില്ല, കാരണം സ്ത്രീ പ്രജകള്‍ ബാറ്റ് കളിക്കുമ്പോള്‍ ഉള്ള കൂട്ടം പുരുഷ പ്രജകള്‍ കളിക്കുമ്പോള്‍ ഇല്ല.

കുറെ മാസങ്ങളായി എന്റെ പാവം ഭാര്യ എന്നോട് പറയാറുണ്ട്‌, എന്റെ ചേട്ടാ, ഒന്ന് വ്യായാമം ചെയ്തുകൂടെ, രാവിലെ എഴുനേറ്റു നടക്കാനെങ്കിലും പോയിക്കൂടെ, അതെങ്ങനാ ജോലി ജോലി എന്ന് പറഞ്ഞു രാവിലെ പോയാല്‍ രാത്രിയിലെ വരൂ, വന്നാലോ ഒന്നുകില്‍ TV അല്ലെങ്കില്‍ കമ്പ്യുടര്‍ ... പിന്നെ ആ പറച്ചില്‍ തുടര്‍ന്ന് കൊണ്ടേയിരുന്നു..

എന്ത് പറയാനാ, അവള്‍ക്കു പറഞ്ഞാല്‍ മനസ്സിലാകണ്ടേ, ഈ സല്‍മാന്‍ ഖാനിനെയും ഹൃതിക് രോഷനെയും സുര്യയെയും ഒക്കെ കണ്ടു അവര്‍ക്കും ആശ തോന്നിയിരിക്കാം തന്റെ ഭര്‍ത്താവും ഒരു മസ്സില്‍ മാനോ മസ്സില്‍ ഖാനോ  ഒക്കെ ആകണം എന്ന്.  പക്ഷെ ഇവള്‍ക്കറിയാമോ  ഈ സിങ്കപ്പൂര്‍ സമയത്ത് ജോലിക്ക് പോയി ഇംഗ്ലണ്ട് സമയത്ത് തിരിച്ചു വരുന്നത് വരെ ജോലി ചെയ്തു കഷ്ടപ്പെട്ട് സ്വന്തം ഫാമിലിയെ "കാപ്പാത്തുന്നതിന്റെ" വിഷമം?

ഞാന്‍ വിട്ടു കൊടുക്കാതെ പണ്ട് ഞാന്‍ ചെയ്യുമായിരുന്ന അമ്പതു സൂര്യ നമസ്കാരങ്ങള്‍, എഴുപത്തഞ്ചു സാധാരണ പുഷ് അപ്പ്‌, ഇരുപത്തഞ്ചു നക്കുള്‍ പുഷ് അപ്പ്‌, അമ്പതു സിറ്റ് അപ്പ്‌ അങ്ങനെയുള്ള മഹാകാര്യങ്ങളെ പറ്റി (സത്യമായും ഒരു പത്തു വര്ഷം മുമ്പ് വരെ ചെയ്യുമായിരുന്നു) ഒരു വലിയ ലെക്ചര്‍ കൊടുത്തു അവളുടെ പാതി മടക്കി.  "അല്ലെങ്കിലും ഈ ചേട്ടന്‍ ഞാന്‍ പറയുന്നതൊന്നും കേള്‍ക്കില്ലെന്ന സ്ഥിരം പല്ലവി പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവള്‍ അവളുടെ അടുക്കള സാമ്രാജ്യത്തിലേക്ക് പോയി.

ശരിയാണ്, ഇടക്കിടക്കെന്റെ സ്വന്തം ഫാമിലി പാക്കില്‍ തടവുമ്പോള്‍  (അത്രവലുതല്ലെങ്കിലും) എനിക്ക് തന്നെ തോന്നുന്നുണ്ട്, ഇതല്പം കുറക്കണം എന്ന്; അല്ലെങ്കില്‍ സല്‍മാന്‍ സാറിന്റെ പ്രായമേതുംപോഴേക്കുമിത് ഒരു ജോയിന്റ് ഫാമിലി പായ്ക്ക് ആകും.   കൂടെക്കൂടെ ഞാന്‍ എന്റെ പഴയ വ്യായാമ ദിവസങ്ങളെ പറ്റി ഓര്‍ക്കുന്നുണ്ട്.

അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം ഞാന്‍ ഉറക്കെ പ്രഖ്യാപിച്ചു; നാളെ മുതല്‍ ഞാന്‍ വ്യായാമം ചെയ്യാന്‍ തുടങ്ങുന്നു; എന്റെ ഭാര്യ വളരെ സന്തോഷവതിയായി കാണപ്പെട്ടു; എന്റെ പ്രോഗ്രാം ഇങ്ങനെ അറിയിച്ചു ഞാന്‍:

രാവിലെ 6 മണിക്ക് എണീറ്റ്, 25 സൂര്യ നമസ്കാരം, പിന്നെ 25 പുഷ് അപ്പ്‌ പിന്നെ 50 സ്ട്രെട്ച്.

അങ്ങനെ ഉടന്‍ തന്നെ വരാന്‍ പോകുന്ന എന്റെ മസ്സിലുകളെയും താഴ്ന്നു പോകാന്‍ പികുന്ന പാവം വയറിനെയും ഞാന്‍ ഒന്ന് കൂടി നോക്കി. 

ഭയങ്കര സന്തോഷത്തോടു കൂടിത്തന്നെയാണ് ഞാന്‍ ഉറങ്ങാന്‍ പോയത്, പോകുന്നതിനു മുന്‍പുതന്നെ അലാറം സെറ്റ് ചെയ്തു, രാവിലെ എനീക്കന്ടതല്ലേ...

അങ്ങനെ അടുത്തനാള്‍ നേരം പുലര്‍ന്നു, അലാറം അടിച്ചു, ഞാന്‍ ചാടി എഴുനേറ്റു; അടുത്ത് കൂര്‍ക്കം വലിച്ചുറങ്ങുന്ന എന്റെ പോണ്ടാട്ടിയെ അല്പം പുശ്ചത്തോടെ തന്നെ നോക്കിയിട്ട് ഞാന്‍ കാലും മുഖവും ഒക്കെ കഴുകി, ഒരു ഗ്ലാസ്‌ വെള്ളവും കുടിച്ചിട്ട് എന്റെ പരിപാടി തുടങ്ങാന്‍, വീടിന്റെ മട്ടുപ്പാവിലേക്ക്‌ പോയി.

സൂര്യന്‍ ചേട്ടന്‍ ഉദിച്ചു വരുന്നു, ഭഗവാനെ വണങ്ങിക്കൊണ്ട്  സൂര്യ നമസ്കാരം തുടങ്ങി, ഒത്തിരി നാളുകളുടെ ഗ്യാപ്പില്‍ അല്ലെ ചെയ്യുന്നത്, എല്ലാം പതുക്കെ ചെയ്തു തുടങ്ങി, ഇരുപത്തഞ്ചു സൂര്യ നമസ്കാരം ചെയ്യാന്‍ പറ്റുന്നില്ല, വല്ല വിധേനയും ഒരു പത്തു ചെയ്തു കുറച്ചു നേരം ശവാസനം ചെയ്തു... മസില് വരണ്ടേ, പാക്ക് കുരയണ്ടേ എന്നുള്ള ഒരു ഉള്‍വിളി സുരേഷ് ഗോപി സാറ് ഉള്ളിലിരുന്നു പറഞ്ഞു "യു കാന്‍ ദു ഇറ്റ്‌".

പിന്നെയും എണീറ്റ്‌ ബാക്കി സൂര്യ നമസ്കാരം തീര്‍ത്തു; താഴെ വന്നു അല്പം വെള്ളം കുടിച്ചു, പിന്നെ ഒരു പരപ്പന്‍ വ്യായാമ മേള ആയിരുന്നു - അമ്പതു പുഷ് അപ്പും പുഷ്പം പോലെ ചെയ്തു തീര്‍ത്തു.. പിന്നെ സ്ട്രെട്ച് ചെയ്യാന്‍ തുടങ്ങി.. പരപ്പന്‍ പൊളപ്പന്‍ വ്യായാമ കസര്‍ത്ത് - സന്തോഷ്‌ - നീ ഒരു സൂപ്പര്‍ മാന്‍ തന്നെ - മിക്കവാറും നാല്‍പ്പത്തഞ്ചു ദിവസത്തിനുള്ളില്‍ ഫാമിലി പായ്ക്ക് ഒര്രും, കുറച്ചൊക്കെ അകതോട്ടു പോയ മസിലുകള്‍ തിരികെ വരും, പിന്നെ നിന്റെ ടീമിലെ ഹീറോ തന്നെ നീ.  മൂന്നു ഫ്ലോറിലെ പടികളും നീ ഓടിക്കയറും.. ഞാന്‍ അങ്ങനെ രോമാന്ച്ച കഞ്ചുകം അണിഞ്ഞു .. കുറച്ചു റിലാക്സ് ആകാനായി, നേരെ നിലത്തു കിടന്നു, കണ്ണുകള്‍ അടച്ചു ശ്വാസം ഉല്ലിഎക്കു വലിച്ചെടുത്തു പുറത്തേക്കു വിട്ടു.

പെട്ടെന്ന് ഫോണ്‍ റിങ്ങ് ചെയ്യുന്നത് കേട്ടു. ക്ര്നിം ക്ര്നിം... എനിക്ക് ദേഷ്യം വന്നു,  ഇത്ര രാവില ആരെടാ വിളിക്കുന്നത്‌, ഞാന്‍ കൈകള്‍ മുകളിലേക്കു പൊക്കി; അവള് വേണേ ഫോണ്‍ എടുക്കട്ടെ, മോളില്‍ കൊണ്ട് തന്നാല്‍ സംസാരിക്കാം; 

പെട്ടെന്നാരോ കുലുക്കുന്നത് പോലെ തോന്നിയ ഞാന്‍ കണ്ണ് തുറന്നു നോക്കി യപ്പോള്‍ കണ്ടത് "മുകളില്‍ കറങ്ങുന്ന ഫാനും പിന്നെ അലാറം ഓഫു ചെയ്യുന്ന എന്റെ ഭാര്യയെയും  ആണ്" എണീറ്റെ ചേട്ടാ മണി ആരായി, പോയി വ്യായാമം ചെയ്തിട്ട് വാ" 

ഈശ്വര.. അപ്പൊ ഇത് വരെ ഞാന്‍ ചെയ്തതെല്ലാം വെറും സ്വപ്നം ആയിരുന്നൂ....

അഴിഞ്ഞു പോയ കൈലി മുണ്ടും വാരിയുടുത്തു കൊണ്ട് ഞാന്‍ എഴുനേറ്റിരുന്നു എന്റെ ചെറിയ ഫാമിലി പാക്കില്‍ തടവി.  വേറെയെന്തു ചെയ്യാന്‍?


>>> My Six Pack << Family Pack<<< 

ശുഭ്രത - വെള്ള നിറത്തെ സ്നേഹിച്ച പെണ്‍കുട്ടി

ശുഭ എന്നായിരുന്നു അവളുടെ പേര്.  ശരിക്കും ശുഭ്രത എന്ന് വേണമെന്ന് പലപ്പോഴും തോന്നും.  വെള്ള വസ്ത്രങ്ങലോടും വെണ്മാനത്തോടും ഇഷ്ടം.  എപ്പോഴും വെള്ള ഹാഫ് സാരിയോ വെള്ള പാവാടയും ബ്ലൌസുമോ വെള്ള ചുരിദാറോ ഒക്കെയേ അവള്‍ ഇടാറുള്ളൂ.  അവള്‍ ഉപയോഗിക്കുന്ന ബെഡ് ഷീറ്റു മുതല്‍ പുസ്തകങ്ങളുടെ പൊതിച്ചിലും കാലണികളും വരെ തൂ വെള്ള നിറം. 

സ്ഥിരമായി ബസ്‌ സ്റ്റോപ്പില്‍ കണ്ടിരുന്ന ആ വെളുത്ത ചെറുപ്പക്കാരനെ അവള്‍ സ്നേഹിച്ചു.  അയാളുടെ വെളുത്ത പല്ല് കാട്ടിയുള്ള ചിരിയില്‍ ആ ശുഭ്ര മനസ്സ് അലിഞ്ഞു പോയി...

ഒടുവില്‍ അയാളുടെ വെള്ളയടിച്ച വീട്ടിലെ കിടപ്പ് മുറിയിലുള്ള വെള്ള ബെഡ് ഷീറ്റ് ഇരിച്ച കട്ടിലില്‍ തന്റെ എല്ലാമെല്ലാം അവനു വേണ്ടി അവള്‍ നല്‍കി...

പിന്നെ കുറെ നാളുകള്‍ കഴിഞ്ഞും അവനെ കാണാതായപ്പോള്‍ തേടിയിറങ്ങിയ അവള്‍ കണ്ടത് വെള്ള ഷര്‍ട്ടും മുണ്ടും അണിഞ്ഞു തന്റെ പുതു മനവാട്ടിയോടൊപ്പം നടന്നു വരുന്ന ആ വെളുംപനെയാണ്.

തന്റെ വയറ്റില്‍ വളരുന്ന ആ ചെറിയ ശുഭ്രതയെ തലോടിക്കൊണ്ട് അവള്‍ എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ നിന്ന് പോയി, പിന്നീട് ഒരു തീരുമാനം എടുത്തിട്ടവള്‍ മുന്‍പോട്ടു നടന്നു.

അന്ന് രാത്രി പാഞ്ഞു വന്ന ആംബുലന്‍സിന്റെ വെളുത്ത സീറ്റില്‍ വെളുത്ത ബെഡ് ഷീറ്റുകളില്‍ പൊതിഞ്ഞു ചലനം അറ്റ അവളുടെ വെളുത്ത ശരീരത്തില്‍ വെച്ച പുഷ്പങ്ങള്‍ മുഴുവന്‍ വെളുത്ത റോസുകളും മുല്ലകളും ഓര്‍കിടുകളും ആയിരുന്നു - പക്ഷെ അതൊന്നും അവളറിഞ്ഞില്ല, കാരണം അവളുടെ ആത്മാവ് തിത്യ ശുഭ്രതയുടെ ലോകത്തേക്ക് യാത്രയായിരുന്നു.



>>> Pure White <<< Sad Story <<< Poor girl